เป็นคนที่ไม่ชอบเขียนเรื่องตามเอสเจกะทงบังลงได ชอบเก็บไว้ในความทรงจำ คราวนี้ขอเขียนหน่อยละกัน และจะรวบยอดตั้งแต่ปีที่แล้วเลย กร๊ากกกก แต่เขียนแต่เอสเจนะ

กรกฎา 2007

ปีนั้น...รอเกิงมาอย่างใจจดใจจ่อ ทำอะไรให้เขาตั้งเยอะแหนะ แบนเนอร์บอร์ดก็ทำ ป้ายไฟก็ทำ (ไม่คิดว่าคนจะจำได้เพราะป้ายนี้รวมทั้งเกิง) ต้องขอบคุณนุชมากๆที่เปนคนทุ่มทรัพย์ลงป้ายไฟ ของขวัญที่ให้เกิงไป...เขาก็ไม่เคยใส่อ่ะ แป้วเนอะ อิอิ แต่ก็ ไม่เป็นไร...

ตอนนั้นกลับจากมาหาเกิงได้ไม่กี่เดือน ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะจำเราได้มั้ย แต่น้องๆที่ตามด้วยบอกว่าเขาจำเราได้...จริงเหรอ?

ตอนที่นั่งรถไปถึงที่ซ้อมงาน จำได้เลยว่าฮันเกิงเอาแต่นั่งเฉยๆเหมือนหลับไปแล้วด้วยซ้ำ เอาแต่ฟังไอพ่อด ไม่สนใจแฟนคลับที่ทุบรถอยู่ข้างๆเลย วันนั้นน้องๆทุกคนพร้อมใจกันเดินไปหลังสุดแล้วยกแบนเนอร์บอร์ดขึ้น โดยมีเรายืนอยู่ข้างๆ และพอเกิงหันมา...

"รอยยิ้ม"

รอยยิ้มนั้น..และท่าทางโบกมือมาหาเล่นจนเราตกใจว่ามองเราแน่เหรอ เขาจ้องแบนเนอร์นานมาก จ้องเสียจนคนที่ยืนติดรถต้องหันมามองว่าเกิงมองอะไร....

แม้จะอยู่ข้างหลัง...แต่เพื่อได้อยู่ในสายตาเขา...ก็เพียงพอ....

คืนก่อนเขากลับ เราลงทุนกระโดดขึ้นรถกระบะที่จอดไว้ข้างๆบัสเพื่อเรียกเขา เสียงเราในวีดีโอดังมาก...เขาหันกลับมา...

พร้อมรอยยิ้ม...และชูสองนิ้วให้ อะไรก็ไม่ประทับใจเท่ากับที่เขาไหว้เรา....ทักทายเราด้วยท่าทางของคนไทย ช็อคกันเลยทีเดียว คลิปนี้แล่นไปไกลมาก วะฮ่าๆๆๆ

แค่นั้นก็ดีใจแล้วและคิดว่าเขาคงจำเราได้ดี....

ตลอดเวลาที่ห่างกับเขา..เรามีโอกาสได้รู้จักคนมากขึ้น เพราะเกิง เลยทำให้คนมากมายเข้ามาและหยิบยื่นสิ่งดีๆมาให้พร้อมบางอย่างที่เลวร้าย เราจำเป็นต้องเลือก รู้ว่าการที่เลือกไปนั้น อาจจะผิด...แต่เพื่อเกิง...อิมิ้นท์ยอม...ในเมื่อได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแอดมินเขาที่ไทย อิมิ้นท์ก็ยอม...แลก...เพื่อโอกาสดีๆ...

ต้องขอบคุณแอปเปิ้ลและ sjhangeng ที่ให้โอกาสดีๆมากมาย หลายอย่างของเขาที่คนทั่วไปไม่รู้ ไม่มี แต่คนธรรมดาคนนี้กลับได้รับมา ซึ้งและขอบใจ... ได้มาเยอะจนพูดไม่หมดว่าอะไรบ้าง พูดไปก็จะโดนหาว่าอวดบ้างล่ะ คุยบ้างล่ะ..

แต่เรื่องแม่ฮันคงเป็นเรื่องที่ประทับใจที่สุดแล้ว เพราะตัวเราเองก็เสียไปเยอะเหมือนกันเพื่อเกิง ร้องไห้...ท้อ..และเหนื่อย...ไม่เคยรู้...ว่าเมื่อไหร่เขาจะหันกลับมามอง...

บางทีเราก็เข้าใจคิมฮีนะ..เกิงมันก็เป็นงี้แหละ อาจจะดูเหมือนไม่สนใจ แต่พอเอาเข้าจริงมันมักจะตอบแทนด้วยอะไรที่ยิ่งใหญ่มากๆ จนคนอย่างเราก็ตกใจเหมือนกัน...

คิมฮีชอล...คุณ..น่าอิจฉาจังเลยนะ.....

ตลอดเวลาที่รับรู้เรื่องของพวกคุณสองคนแม้จะดีใจและกรีดร้องแต่ในหัวใจมันก็อิจฉาอยู่ตลอด แต่เพราะรักเกิงเหมือนกัน ทำไงได้ ในเมื่อความสุขของเขา...เราก็ทำได้แค่ยอมนี่เนาะ ไม่เป็นไรหรอก เรายอมได้ เรารับได้

ครั้งที่ได้เจอคิมฮีชอลเมื่อตอนแถลงข่าว ยังคิดอยู่เลยว่าเขาจะเป็นแบบไหนน้อ จะสวยขนาดไหน แต่พอเห็นตัวจริง ใกล้ๆ ต่อหน้า ก็เข้าใจแล้วล่ะ ว่าคำว่าพระเจ้าสร้างมันหมายความว่ายังไง ต้องขอบคุณเจ้เมย์ที่ทำให้มิ้นท์ได้บัตรสื่อและได้ยืนอยู่หน้าสุดตรงหน้าคิมฮีชอล ได้มอง...คนรัก..ของคนที่เรารัก....

แต่เราก็ยังยิ้มได้.......

อิหอยหลอดมิ้นท์ เมิงจะบ้าไรของเมิงนักหนาวะ หอยหลอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เอาเหอะ ตามเอสเจสี่วันที่ผ่านมามันส์กว่าเยอะ ก่อนจะไปหามัน วันเกิดคิมฮี อิมิ้นท์ก็ไปอุทิศส่วนกุศลทำบุญทำทานให้หลายๆคน จะได้อยู่อย่างสงบๆ สงบปากสงบคำนะคะ แม่งกุล่ะรำคานนัก ห่าเอ๊ย (อ้าวไหงกูมาหยาบซะงั้น)

อะเค เริ่มกันวันแรกตื่นเช้ามาเตรียมทุกอย่างแต่งซะสวย(เหรอ) เช็คอินเข้าดุสิตเจอกับแอปเปิ้ลและเจี้ยเจี้ยพาเขามาจัดการเรื่องห้อง แอ๊ปเปิ้ลกะน้องน่ารักอ่ะ กุชอบ เขาเป็นผู้ดีจีน กร๊ากกก จัดการเรื่องห้องเสร็จเดินไปหารถตู้ที่จองไว้พร้อมน้องๆทุกคนเพื่อบึ่งไปสุวรรณภูมิกันรอรับเอสเจ

รถเราก็มีกันหลายชีวิตเพื่อนๆและน้องๆรวมทั้งคุณพี่ ไปถึงสุวรรณภูมิก็รอเอสเจออกมา รสบัสมันแม่ง กลัวคนไม่รู้เหรอว่ามีเอสเจอยู่ในนั้น เล่นสกรีนซะตกใจ กร๊าซซซ

ขี้เกียจเขียนจริงๆนะเนี่ย เพราะตอนนี้มันไม่ได้อะไรอ่ะ เห็นแค่ฮีชอลมันนั่งกะคนใส่หมวกแก็ป แว่นตาดำ ตอนแรกใจแป้วเลย พอลงรถที่อิมแพ็ค เอ้า ไอ้หมวกแก็ปแว่นดำนั่น มันอิฮันสุดที่รักกุนี่นา โฮวๆๆๆๆ สุดท้ายเขาก็อยู่ด้วยกัน...กูหมั่นไส้ แง้

การรอคอยเอสเจนับสิบชั่วโมงเป็นอะไรที่ทรหดมาก พวกเราก็นั่งเม้าท์ ลัลล้ากะก๊กหลายๆก๊ก คนมันเยอะอ่า ไหนจะเช็คข่าวเรื่องฮันชอลตอนวันเกิดฮีอีก พอได้เรื่องมาแล้ว อิมิ้นท์ ช็อค กับ อิคุณ ฮันเกิง อีกแล้วครับท่าน!!

ชาติไหนกูจะได้เกิดเป็นคิม ฮีชอลและมีผู้ชายอย่างหานเกิงมารองรับแทบบาทน้อ T___T

ตอนรอพวกมันได้เจอบิว สาว เอ่อ เอาใหม่ เคะในอุดิมคติ ปรกติมิ้นท์ไม่ชอบเคะอะ เปนพวกชอบแมน ไม่ก็เมะอ่ะ แต่ชีคนนี้โหยยยไม่ไหวแล้วว เหมือนคิม ฮีมากกกกก อิมิ้นทือยากฉุดใส่พานถวายหานเกิงเลยทีเดียว แต่บิวเค้าชอบบอมอ่ะ โอ่ยแป้กๆๆ แต่หลงมาก หลงจนเถิงตอนนี้ โฮๆ

 โฮกการรอคอยเอสเจนับสิบชั่วโมงยุติลงเมื่อคุณนายคิมฮีที่มีคุณชายหานเกิงเดินตามต้อยๆ โดยที่คุณนายชีหน้าบึ้งๆเพราะไม่สบายและเจ็บขา เดินขึ้นรถบัสไปพร้อมทึกและใครหว่า ยังไม่ได้เปิดคลิปที่อัดไว้ดูเลย เยอะเกิน แต่กว่าพวกนั้นจะขึ้นรถเสร็จนานมากๆๆ ขำวอนอ่ะ มันหิ้วกล้วยมาด้วย หิ้วมาให้ฮยอกแจเหรอจ๊ะ กร๊าซซซซซซ

ลืมเม้าท์เรื่องโจวมี่ตอนพี่โทรมาบอกว่าเด๋วหมี่จะออกจากพารากอนแล้วไปอิมแพ็คต่อ อิมิ้นท์เลยบอกพี่ที่ชอบมัน ตอนที่โจวหมี่มานี่ทุกคนแบบแทบมะสนใจหมี่เลยอ่ะ เพราะจอดรถข้างๆรั้วแล้วให้หมี่เดิน แต่พอคนเห็นหน้าหมี่เท่านั้นแหละ กรี๊ดลั่น อิมิ้นท์ยังยืนมองด้วยความงงอยู่เลย..ว่าชเว ซีวอนมันลงมาจากรถยนต์ได้ไง ในเมื่อมันซ้อมอยู่ ? กร๊ากกก แต่หมี่โคตรน่ารักอ่ะ หันมาบะบายแฟนคลับดีทุกคนเลย

ตอนออกจากอิมแพ็ค คนขับรถกูก็อุตส่าห์ออกอีกทางเพื่อหนีพวกมันจะไปดักโรงแรมก่อน หอยเอ๊ย มันต้องขึ้นทางด่วนเดียวกันเลี้ยวมาปุ๊ปแทบประสานงากะรถเอสเจด้วยความช็อค แถมโดนรถการ์ดปาดหน้าไม่ให้เข้าก่อนอีก โฮกก กูจะไปก่อนมึงงงไม่ได้ไปตามมึงงงงงงงง แง่งงง

พอมาถึงโรงแรมก็รีบกระโจนออกจากรถเพื่อไปดักพวกมัน แต่ละคนนี่แทบจะกระโดดออกจากรถ คิมฮีกระโจนเร็วมาก แต่????? สามีชั้น เอ๊ย สามีแกหายไปไหนคิมฮี!! นั่งมาด้วยกันไหงไม่ลงมาพร้อมกันล้าค้า กว่าคุณเกิงแกจะลงมาก็เกือบคนหลังๆเชียว

พอเอสเจขึ้นห้องปั๊ป อีมิ้นท์ขึ้นบ้างรีบเอาของขึ้นไปเกบจะออกมาเคลียร์อย่างอื่น พอจะลงมาส่งบุ๋ม พี่หนุ่ย พี่ปู กดลิฟต์ชั้นสิบสี่เล่น แจ็คพ็อตมากค่ะ ทั้งวงเลยค่ะ ยืนอยู่เกลื่อนหน้าลิฟต์ มีคุณนายคิมฮีชอลกำลังเม้งแตกเรื่องห้องโดยมีคุณฮันแกยืนเงียบๆอยู่ด้านหลัง น้องๆคนอื่นถอยออกมาเป็นวงกว้าง วอน กะทึกโดนเฉ่งไปตามระเบีบยด้วยความฮา แล้วพวกกูแบบช็อคอ่ะที่ได้เจอทั้งหมดก็ยืนกดลิฟต์อยู่แบบนั้น คนข้างนอกก็ไม่ไล่ด้วยนะ คิดว่าพวกกูเป็นสตาฟฟ์ที่ยังตามขึ้นมาไม่หมด แล้วเหมือนเค้างงว่าทำไมไม่ออกมาจากลิฟต์สักที อี ฮยอกแจของวอนนี่หันมามองหน้าแล้วจิกใส่ โอ๊ยยยยยย ไก่อารายหน้าตาดีขนาดนี้ เจอฮยอกจิก ขอบอกว่าน่ารัก T____T

พอฮยอกมอง คุณอีอีกท่าน อีทงเฮหันตามมาต่อ หน้าตาคุณทงเฮนี่เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว อิมิ้นท์แบบว่า เกิงกูก็อยู่เสียไกล แถมเฝ้าหลังภริยาไม่ห่าง กูไปก็ได้ T___T แล้วพวกกูก็ปิดลิฟต์พร้อมกรีดร้องด้วยความตกใจที่ได้เจอใกล้ๆทั้งวง โฮก ลงมาป๊ะกับพี่ซึงพอดี ก็เลยยิ้มแหยๆให้พี่ซึงงี่ก่อนจะกระดื๊บๆแอบเดินตามเขาไป

สรุปวันแรกกูได้เหนอิเกิงแค่เสี้ยวหน้าและแผ่นหลังมัน โธ่! สามีกรู๊ แง่งงงง

วันคอนอินี่กว่าจะตื่นพี่พุดปลุกแทบตาย ขี้เกียจตื่นอ่า พอตื่นแล้วก็เดินไปดูลาดเลาข้างล่างเดะเยอะแยะเลย อิมิ้นท์ขึ้นไปนอนเล่นเคลียร์เรื่องห้องแล้วลงมา พวกเหล่าลิงก็ยังไม่สเด็จ ก็เลยเดินคุยกะน้องๆพี่ๆเล่น ไปแอบได้ยินสตาฟฟ์เกาหลีคุยกันมา แอบดีใจฟังออกบ้าง ถือว่าเรียนไปไม่เสียหลาย กร๊ากกก

จำได้แม่นเลยว่า ผู้หญิงถามว่า พร้อมหรือยัง ตอนแรกนึกว่าถามกันเอง พอผุ้ชายตอบ ยัง แล้วผู้หยิงถามว่าใคร อิมิ้นท์หูผึ่งเลย นูกูๆๆๆ อยากเสือกค่ะ กร๊ากกก ได้ยินชื่อบอกว่า ฮีชอลยังไม่เสร็จ เค้าถามต่อเลย ฮีชอล มวอแฮโย๊? อิมิ้นท์ตะแล๊ดๆเข้าไปใกล้อีก แต่กูโง่อ่ะ ฮืออออออออ ได้ยินแค่ "ฮันเกิง......" แล้วข้างหลังมาเปนชุดฟังไม่ทันเลย ที่จับๆได้ คาดว่าเหมือนมันสองตัวยังเกบของไม่เสร็จ เกิงช่วยฮีเก็บของอยู่เพราะมันกลับก่อน แต่นะคะ กระเป๋าคุณนายฮีสีแดงเพลิงมาเชียว สุดๆไปเลย

กว่าคุณท่านทั้งวงจะสเด็จลงมาครบก็ตั้งสามรอบ เกิงกะชอลอยู่รอบสอง ถ่ายวีดีโอปุ๊ป วิ่งออกจากดุสิตกะจะขึ้นรถเลย เพื่อนกุกะพี่พุด สติวอิน เพราะพวกกุลืมไปว่าทงเฮ บอม ฮยอก ยังไม่ลงมา  =.= กูก้อต้องรอพวกเขาก่อน เลยออกมายืนข้างประตูแทนที่ การ์ดไม่ให้ยืนอ่ะ คือกูก็อารมณ์เสีย จะเข้าประตูไหนก้ไม่ให้เข้า แม่งยืนมันตรงนั้นเลย พอท่านสามตัวหลังเดินลงมาก็นะ ชัดแจ๋วไม่ม่ใครบังกุเลย 5555555 เพราะยืนเด่นเป็นสง่าหน้าบูดอยู่คนเดียว

พอออกจากโรงแรมรีบตรงไปที่คอนเสิร์ตพร้อมเสียงโทรศัพท์ที่กระหึ่มไม่หยุด ทั้งสองเครื่อง กูโมโหหนักเลยโยนให้บุ๋มกะพีจัดการ รำคานเว้ย ขนาดเปลี่ยนเบอร์หนีอ่ะ แล้วกว่าจะหาอะรายกินกันเสร็จ ก็ย้ายชีวิตมาที่หน้าคอนกัน ตามหาตูนจนเจอแล้ว ส่งของให้คนนัดรับของทั้งหลายแหล่ เสร็จแล้วก็เริ่มขบวนแห่ขันหมาก เอ๊ย มะช่าย ขบวนแบนเนอร์
เริ่มด้วยธง HanChul We just Don't care cuz we're in love. ตามมาด้วยแบนเนอร์ฮันเกิง แบนเนอร์ฮันชอล แบนเนอร์ ฮีชอล เรียงยาวต่อกันสิบกว่าเมตร เดินไปเรื่อยๆ เสียงคนกรี๊ดดังมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คนจีนที่เห็นวิ่งเข้ามาหาพร้อมเสียงกรี๊ดแล้วก็ขอเมลล์กะยูอาร์แอลบอร์ดไป พร้อมโชว์ป้ายไฟเกิงชอลที่เอามาให้พวกกูดูด้วย กร๊าก จะบอกว่าแค่เดินรอบทั่วอิมแพ็คก็เล่นโคตรเหนื่อย ขบวนกูมีน้องๆมาช่วยเยอะมากพร้อมเสียงกรี๊ดที่กระหึ่ม สะใจโก๋จริงๆ กร๊ากกก พวกกุนั่งซ่อมป้ายไฟที่พวกนรกบางพวกทำพังที่งานแถลงข่าวก่อนจะเข้าคอน เรียกได้ว่าโคตรฉิวเฉียดมากในการเข้าคอน

ฮ่าๆ เข้าคอนไป ตื่นเต้นมั้ยเหรอ ก็นิดหน่อยว่ะแต่เปนการดูคอนที่อิมิ้นท์สงบสุขมาก ดูแต่หานเกิง ตอนแรกๆไม่มีฮันชอลให้กุดุเล้ย อิเกิงแม่งก็อยุ่ห่างกูไปโคตรไกล ไม่มาหากุเลยอ่ะ T___T พอหมดโซโล่ปั๊ป มันมาเลยทีนี้ คุณหานเกิงเป็นอะไรกับ ป้าย we love Hajima มากมั้ยเนี่ย ตามมาหาถึงที่แล้วไม่ไปไหนด้วยนะ ยืนแต่อยุ่ตรงนั้นอ่ะ ตรงเปียโนนั่นอ่ะ อิมิ้นท์จะตายแล้วววว

ไหนจะช็อตฮันชอลเกลื่อนสุดๆ ตั้งแต่วิ่งหยอกกัน ปาบอลกัน ที่ชอบที่สุดก็นี่เลยตรงหน้ากุ มุมเปียโนที่เกิงยืนรอฮีแล้วฮีเดินมาหา แล้วชวนเกิงเด้งเป้าอ่ะ เสร็จแล้วมันก็นั่งตรงเปียโนเว้ย แบบ อ๊ากก โคตรโรแมนติค ฮีชอลดีดเปียโน (ทำท่า) เกิงยืนพิงเปียโนมองด้วยสายตาที่พูดได้คำเดียว...ฆ่ากูเหอะ กูอิจฉา  =.= แม่งง พวกมึงจะหวานอะไรกันขนาดนั้นนนนน รู้ว่าคิดเถิงกัน แต่เมื่อคืนที่ดุสิตไม่พอใจเรอะ ได้นอนด้วยกันก็แล้ว เพราะฮีมันนอยมันไม่ยอมนอนกะใครนอกจากเกิง แม่งแถมทำไรกันนั่นน่ะ จนสตาฟฟ์ไม่กล้าเคาะห้องบอกตารางเวลาตอนเช้า เลยลงมาสายทั้งคู่เลยนั่นน่ะ โหวยยย อิจฉาว่ะ  =.=

อีกช้อตที่ชอบคือตรงบันไดอ่ะ ที่มานั่งกันสามคนพ่อแม่ลุก เกิงมานั่งก่อนตามด้วยฮี มีหยอกกันเล้กน้อย ด๊งก็ตามมาอ่ะ น่ารักชิบหาย ชอบตอนเกิงทำมือเป็นรุปหัวใจแล้วหันมาหาฮีอ่ะ โอ๊ยยยยยยย เมิงฆ่ากูเหอะเกิงงงงงงงง กูอิจฉาๆๆๆ

ฝั่งโน้นก็ได้ไปหลายช้อต ยิ่งอีช้อตคาบดอกไม้ จูบโชว์เลยมั้ยคะ เล่นเอาปากต่อปากส่งดอกไม้กันอ่ะ อุเหม่ ฮันชอลในคอนเยอะจริงๆ กุกรี๊ดจนหมดเสียง ยิ่งเจอวอนฮยอกเข้าไปด้วย อิมิ้นทืกรีดร้องด้วยความบ้าระห่ำ กรั่กๆๆๆๆๆๆๆ

คอนจบอินี่บ้าไปแล้ว ไม่เคยได้เหนฮันชอลกับตาเห็นปั๊ป กุเข้าใจเลยว่าอารมณ์อิจฉาเปนไง อิจฉามากกกกกกกก แบบ คิม ฮีกูอิจฉาเมิงอ่ะ T____T

พอคอนจบอินี่กลับโรงแรมไม่ไปส่ง H ไปดักเอ็มที่รัก มาถึงได้รอดูทุกคนขึ้นห้องอีมิ้นท์ก็หมดแรง โฮกกกก นอนกลิ้งไปกลิ้งมา ลงมารอพวกมันเผื่อจะออกไปไหนก็ไม่ไป โอ๊ยย อิมิ้นท์จะบ้าตายเอา แต่มันมีข่าวลือมาว่าไม่เห็นคิม ฮีขึ้นเครื่องเลยคิดว่าฮียังไม่กลับกัน กว่าจะเช็คข่าวก็ต่อไปตีสาม อิมิ้นท์ลงก่อนนอนแระ ตอนเช้านี่ตื่นด้วยเสียงพี่เปาพูด "คิม ฮียังไม่กลับ" อิมิ้นท์ลุกพรึ่บ แล้วโทรๆๆเช็คข่าว เช็คไปที่เกาหลีกับพี่คนบินกลับไปด้วย กว่าจะได้เรื่องว่ากลับแน่ก็เกือบสิบโมง ซึ่งอิพวกคุณเอ็มเค้าออกไปซ้อมที่สยามดิสแล้ว อิมิ้นท์กระวนกระวายมากอยากเจอเกิง แต่ทุกคนในห้องยังง่วงนอนและเข้เกียจอยุ่ กูเลยลากอีมีนไปด้วยกัน กะว่าจะกระโดดขึ้นแท็กซี่แล้วตามไปสยาม ลงมาล็อบบี้ได้แปปนึง เหนรถตู้วิ่งด้วยความเร็วแสงอิมิ้นท์รีบขึ้นลิฟต์ไปออกชั้น ล้อบบี้ข้างบนแล้วเดินออกมา อุเหม่ว่าแล้วเชียว เจอพี่วอนเดินลงมาจากรถคนแรกพร้อมไหว้ทุกคนตั้งแต่ยามหน้าประตูยัน รีเซ็พชั่น ถ้ามันไหว้กูด้วยคงฮา ตอนแรกก็งงอ่ะ ว่าวอนกลับมาก่อนคนเดียวเหรอ เพราะคนอื่นไม่เห็นมีใครเดินตามมาเลย สักแป๊ป อิมิ้นทืเห็นผู้ชายใส่หมวกทรงสูงพร้อมแว่นตาดำและหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกเดินเข้ามา อินี่แทบกรี๊ดแตก ที่รักกูมาแล้ว อิมิ้นทือ้าปากจะเรียกแต่ก้ค้าง....
เพราะ...

คุณหานเกิงเกิงเล่นกอดคออิเจ้คังริมเดินขึ้นมาด้วย อ๊ากกก อิมิ้นทืเกลียดชีๆๆๆ ทำตัวราวกับเมียเกิงอ่ะสตาฟฟ์คนนี้ โดนชีมองหลายครั้งแล้ว คือกูแบบยืนค้างมองเกิงด้วยสายตาปริบๆ อิแว่นดำหันมามองแล้วเมินกูไป โฮวววว อยากกระโดดถีบบบบบบ อิมิ้นท์มองคนอื่นๆค่อยเดินผ่านไปพอเห็นคังริมไปไกลแระเลยเรียก "คยูฮยอน" ที่ยืนอยู่ข้างหน้า กี้น้อยหันมาบะบายแล้วยิ้มให้ พร้อมเฮนรี่ที่ได้ยินกูเรียกคยูหันมายิ้มให้อีก อิมิ้นท์ตายเพราะเด็ก กร๊ากกก พอเดินเข้าลิฟต์กันครับ อิมิ้นท์ไปยืนจ้องหน้าเกิงอยู่หน้าลิฟต์ แต่โจวหมี่  =.= ทักกูซะงั้น มันยกมือบะบายให้ อิมิ้นทืกะมีนก็เลย "โจวหมี่~~~~" พร้อมยกมือบะบายกลับ อีนี่มีการบะบายอีกรอบจนลิฟต์ปิด น่ารักแท้ๆ หนุ่มจีนทั้งสาม (ยกเว้นเกิงไว้แป๊ป เคืองว่ะ กร๊ากกก)

อิมิ้นทืพามีนไปชั้นสิบสี่ต่อเลยครับ กดปั๊ปเปิดลิฟต์ค้างไว้ ยืนจ้องอิเกิงเลยอ่ะ จะให้มันรู้ว่ากูจะตามหลอน 555555555 อิมิ้นท์ยืนมองเกิงอยู่นาน มีนบอกว่าเห็นมันหันมามองแต่ก็หันไปคุยงานต่อกะอิเจ้คังริม น้องรี่ดูหวาดหวั่นภัยแทนพวกกูมาก มองพวกกูแล้วมองหน้าคุณสตาฟฟ์ กลัวว่าชีจะมาจิกตบพวกกกูออกไป โอ๊ยย รักน้องว่ะ รี่ลูกแม่ !!

แล้วอิเจ้คังริมก็เหน ชีเดินเข้ามาหาแล้วสั่งเลย "โคลสๆ!!!" อิมิ้นทืก็ ชิส์ กูปิดก็ได้ แล้วกลับขึ้นห้องไป ไปสกรีมกรีดร้องให้เพื่อนฟัง กร๊ากก

เสร็จแล้วกูก็เริ่มเก็บอุปกรร์ที่ใช้ในคอนจะเอาไปเก็บที่หอก็รอบุ๋มมา ช่วยกันขนไปอย่างรวดเร็วก่อนจะบึ่งมอไซค์รับจ้างไปเหม่งจ๋ายเพื่อรอพวกมันออกมาอัดรายการ อิมิ้นท์ยืนอยู่หน้าเลยตอนรถมาถึง พอรอทุกคนลงเสร็จถ่ายวีดีโอเสร็จปั๊ป อินี่ตีนผีวิ่งไปด้านข้างสตูหายวับเข้ประตูที่เขาเปิดเอาไว้ให้สตาฟฟ์เข้าอย่าเร็ว เพื่อนบอกอึ้ง เห็นอยู่ตะกี๊วิ่งไปหายไปเลย อิมิ้นทืบอก เรื่องแบบนี้กูเร็วเสมอ กร๊ากกกกกก

ตอนอัดรายการ กูอยู่ถ่ายแค่รี่กับเพลงยูแล้วต้องออกไปเข้ามีตอ่ะ เลยไม่ได้อยู่ต่อ แต่เพื่อนกูที่อยู่ต่อแม่งแต่ละคนมีเรื่องฮาๆมาให้ฟังทั้งนั้น

เอาของอิจูนก่อน มันถือป้ายไฟ ฮันชอลให้กู อิเปานี่เตรียมเปิดใส่หน้าอิเกิงตลอดเวลา เกิงเดินมามันจะเปิดพรึ่บกระแทกใส่ กร๊าก เพราะมันนั่งข้างทางเดินเอสเจพอดี มันบอกว่าวอนพยายามจะอ่านมากรอบแรก คงเพราะเปิดแล้วไฟไม่ติด พอขาเข้าเปิดอีกรอบไฟติดแล้ว อิวอนเลยเก็ต 5555555 แต่ขำตอนที่สตาฟฟ์รายการคุยกะอิจูน พี่เขาถามมันว่า

"น้องๆ SJ อ่ะเป็นเกย์ทั้งวงเลยใช่มะ" อิจูนแบบอึ้ง พลางปฏิเสธ แบบไม่ใช่ค่ะพี่ ก็อาจจะมีนะ แต่ไม่ได้เป็นทั้งวง กร๊ากกกกกก คืออิจูนชอบฮีชอลนะคะ พี่เขาถามต่อ

"เอ้าแล้วน้องชอบใคร" อิจูนตอบ ฮีชอลคะ อิเปาบอกทงเฮค่ะ พี่เขาก็อ่อๆ แล้วถามต่ออีก แล้วนี้ป้ายอ่านว่าอะไร มันตอบ

"ฮันชอลค่ะ ! " พี่เค้าถามต่อ

"อ้าว ไม่ใช่ชื่อคนที่หนูชอบนี่" อิจูนรีบตอบ " ก็ชื่อคนที่หนูชอบกับอีกคนด้วยกันน่ะค่ะ ฮันเกิง เป็นคู่ เขามาด้วยพอดี" พี่เขาสวนมาทำเอาหงาย

"สรุปเค้าเป็นเกย์กันจริงๆใช่มั้ย?" อิจูนแบบ เอ่อออออออออออออ คือแฟนคลับเค้าชอบเป็นคู่ๆอ่ะ ค่ะพี่จับคู่ให้อะไรประมาณนี้

แล้วพอพวกเอ็มเดินมาประจำที่เรียบร้อย พี่เขาหันมาถามต่อ

"คนไหนผัวของคนที่หนูชอบอ่ะ" !!!!!!

ตอนกูฟังกูขำกร๊ากกกกกกกกกกกกกกกออกมาไม่ไหวแล้ว อิจูนกะอิเปาแม่งอึ้ง พี่เขาเล่นถามตรงๆงั้นเลยอ่ะ อิจูนก็เสือกตอบ

"ถุงมือขาวค่ะพี่!" พี่เขาหันไปมองเกิงแล้วส่ายหน้าแล้วหันมาบอก

"หล่อซะเปล่า ไม่น่าเป็นเกย์เลยเนอะ" T__________________T กูฮาก็ฮา แต่พี่ขา ศัพท์แรงมากค่ะ ป่านนี้รายการนั้นคงเม้าท์เรื่องอิเกิงกับฮีชอลให้มันไปแล้วเนี่ยยยยยย

ยิ่งตอนจบอัดเสร็จ อิเพื่อนกูทั้งหลายแหล่ เค้าไล่ไม่ยอมออกมาจะเข้าห้องน้ำ เอสเจก็จะเข้า อิเปากะอิโมเตรียมจะเอาของให้ทงเฮ มันเห็นวอนเดินมาก่อน ตอนแรกจะยื่นให้วอนฝากให้ด๊งแระแต่มันเห็นการ์ดข้างหลังวอนจ้องถุงอยู่ เลยรอให้การ์ดผ่านไปแล้วจะเอาของให้ด๊ง แต่ด๊งส่ายหน้าบอกรับไม่ได้อ่ะ อิเปาแป้กมาก ตอนกลับมาดุสิต อิมีนกะพี่มันก็บอกว่าทำไมม่ยืนให้เกิงล่ะ เกิงก็เข้าห้องน้ำ อีโมกะอิเปาเถียงใหญ่เลย ป่าวซะหน่อยเกิงไมได้เข้า มันเถียงกันนานมากๆ อิมิ้นท์นั่งงง สุดท้ายพอโทรไปถามอิจูน อิจูนบอกว่าอิเกิงเข้าและอิการ์ดคนนั้นที่เปากะโมเห็นคือ หานเกิง!!!! ดูเพื่อนกูสิๆๆๆๆๆๆ ตาบอดหรือไรๆๆ เหนเกิงเป็นการ์ด แม่งโคตรใจร้ายอ่ะๆๆๆ พี่ของเปาแอบจับมือเกิงด้วย กูแบบบ อ๊ากก พวกแกทำอารายเกิงของชั้นนนนน

มาว่ากันเรื่องที่มีตต่อ โฮกก เหนื่อยชิบหายเลย กร๊ากกก

ตอนเข้ามีตไป อิมิ้นท์ทำป้ายหล่นเลยเอามาลองกดเปิดดู ป้าย วีเลิฟฮาจิมาอ่ะ แล้วเปิดตอนแถวใกล้เถิงเกิงแล้วอ่ะ โคตรจงใจอิเกิงเงยหน้าพอดี อิมิ้นทืกดเปิด เกิงแม่งมองหน้าเลย แล้วกูก็ทำไม่รู้ไม่ชี้กดปิดไฟแล้วเดินต่อ อยากให้มันเห็นว่า กูมาแล้วนะเท่านั้นเองแหละ กร๊ากก ตอนแรกเขียนจดหมายให้เกิงแล้วใส่ไว้ในแฟ้ม พอเค้าเปิดให้อุคเซน สตาฟฟ์แม่มจะตะครุบจดหมายกู กูรีบหยิบเลยไม่ได้คุยกะอุคเลย เซนปั๊ป อิมิ้นทืเดินไปหาลูก ลูกน่ารักมาก เหมือนจำได้ มันยื่นมือขึ้นแล้ว "oh Hello~" อิมิ้นท์ยิ้มแล้วมองน้อง น้องเซน อิมิ้นท์คุยกะน้องเปนอิ๊งนิดหน่อยแล้วก็อวยพรน้อง น้องแต๊งใหญ่เลยมีการบอกด้วยว่าขอบคุณที่คอยติดตามมัน เอิ่ม....รี่คะ...กูเพิ่งได้เจอหนูที่ไทยครั้งแรกนะคะ ถึงแม่จะเป็นผีหลอกหลอนหนูเพราะพ่อแกมันชอบปรายตามองโดยไม่ให้รู้ว่ามองอ่ะ แม่เลยมาเล่นกะลุกอ่ะ ลุกไปบอกพ่อเกิงด้วยเส่ะๆๆๆๆๆๆ อิมิ้นท์แบบ ฉีกยิ้มมมมมมมมกว้างรับคำลูก โอเค กูติดตามมัน....ก็ได้ =.=  พอมาถึงด๊ง ด๊งเงยหน้าขึ้นยิ้มให้แล้วเซนอิมิ้นทืก็แค่บอกไฟติ้ง แล้วรอต่อที่รัก ไอ้บุ๋มมันเข้าก่อน มันจะให้เกิงเซนลุกบอลที่มันได้จากเกิงในคอนเว้ย อิเฮ่เจ๋อนี่คิดว่าน้องกูจะให้ลูกบอลคืน บอกเซี่ยๆอย่างเร็ว อิบุ๋มส่ายหน้าแล้วบอกมันเปนภาษาจีนว่าให้เซนให้หน่อย อินี่ทำหน้าเสียใจมากกกกกกกกแล้วบอกน้องกูว่าซอร์รี่  =.= กูยืนดูแบบ เอ่อ เกิงค้า....สะตอเบอร์รี่ที่บ้านหมดหรือยัง....

พอบุ๋มเลื่อนไปวอน อิมิ้นท์เดินมาหยุดหน้ามัน เอาป้ายไฟฮาจิมาวางก่อนกำลังจะวางแฟ้ม อินี่เงยหน้าขึ้น " อ๊า หนีห่าวววววว~" พร้อมชี้หน้ากู  =.= อิมิ้นทืแบบ เกิง.... กูยังไม่ได้ทักมึงเลยนะคะ กูจะพูดเกาหลีกะคุณนะคะ คุณเกิงงงงง ภาษาจีนกูลืมหมดแล้วววววววว อิมิ้นท์อ้าปากจะอันนยอง เจอมันทักมาหนี่ห่าว กูก็หนี่ห่าวกลับ อินี่ยิ้มไม่หยุด หยิบของกูมาเซนแกร็ก เงยหน้าขึ้นกุถามเลย จำกูได้มะ ฮันกยองคลับไทยแลนด์ แอดมิน วี เลิฟ ฮาจิมาอ่ะ ถามเปนเกา อิเกิงน่ารักมาก ยิ้มหวานพร้อมตอบ เน่เน่ เซี่ยเซี่ย กูแบบบ เอาสักภาษาสิค้าหานเกิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ตอบจำได้เปนเกาหลี มาแต๊งกูเป็นจีนอีก อิมิ้นทืยิ้มแก้มแทบฉีก แฮปปี้ชิบเลย พอถามเสร็จเกิงกำลังอ้าปากจะพูดไรต่อไม่รู้ กูเจออิเจ้คังริมเมียเกบเกิงกระชากออกอย่างรวดเร็วให้มาหาวอนนี่ที่ยืนยิ้มตาโตรออยู่ อิมิ้นทือารมณืเสียที่โดนดึงเลย ฉีกยิ้มบอกวอนว่าไฟตติ้ง ฮ่าๆๆๆ พอมาถึงคยู เพื่อนฝากของให้คยูอ่ะ ก็เลยวางแปะ ลืมไปว่าของจะให้ฮีอยู่ในมือจะฝากเกิงไปให้ อิมิ้นท์นึกได้ ตะโกนเสียงดัง " ฮันกยอง โอปป้า~~!!!." อิเกิงเซนอยู่เงยหน้า อิมิ้นทืสไลด์ถุงชื้บผ่านหน้าซีวอนไปหยุดระหว่างมันสองคน วอนมันมองชั้นด้วยสายตาว่าอินี่บ้าเปล่าแล้วค่อยหยิบถุงนั้นมาวางแปะให้ข้างๆอิเกิง เกิงเห็นถุงคงอยากฆ่ากูเพราะชื่อหน้าถุงเป็นชื่อฮีชอล 55555555 แต่กูรู้สึกผิดกับกี้อ่ะ เมื่อเช้าที่ไปดักมันก็ใส่ชุดที่ใส่อยู่นี่แหละ แล้วแบบพอคยูเซ็น อิมิ้นท์เสือกหันไปหาเกิงซะงั้น คือตอนหันกลับมาหลังจากสไลด์ถุงไปแล้ว กี้ถือแฟ้มกูค้างอยู่ อารมณ์ว่า มึงจะคุยไรกะกุป่าว แล้วอิสตาฟฟ์มันก็ดึงของคนถัดไปมาตีๆของกูให้คยูปล่อยอ่ะ พอคยูปล่อยอิมิ้นท์คว้าปั้ป ไม่ได้พูดกะคยูสักคำเลยยย ถือว่าเมื่อเช้าทักไปแล้วแล้วกันน้า อิอิ พอมาถึงโจวหมี่ โจวหมี่เห็นหน้ากูก็ยิ้มกว้างอีกแระ พวกคนจีนทั้งสามในวงเป็นไรมากป่ะ ชอบทักกูก่อนที่กูจะทัก คนอื่นไม่เหนมันจะทักกูเล้ย หมี่หนี่ห่าวใส่ก่อน มิ้นท์เลยทักแล้วก็แค่บอกว่า ไฟต์ติ้ง มันก็บอกว่าเซี่ยเซี่ย แล้วกูก็เดินหน้าบานออกมาอย่างรวดเร็วเพราะจะรีบไปดักที่โรงแรม

ไปเถิงโรงแรมก็ไปเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนๆกำลังทำของขวัญให้รี่กะด๊งกันใหญ่ อิมิ้นท์ได้รับข่าวมาว่าพวกมันจะเข้าช้าเพราะไปกินกะนวดต่อเลยนั่งทำของขวัญเขียนการ์ดเล่นโว้ย เมนหลักคือแกล้งวอน โคตรฮา เขียนเปนอิ๊งให้รี่ บอกรี่ให้ไปบอกวอนว่าวอนน่ารักจังเหมือนม้าเลย วอนเป็นม้าของฮยอกแจ แล้วก็บอกว่านี่อ่ะ มันต้องอึนวอนตะหากเล่า 55555555555 กูหาเรื่องให้วอนฆ่ากูทิ้งชิบหายเลย

แล้วก็มีเขียนแซมๆ ฮันชอลไป แต่วอนฮยอกเยอะมากก เพราะอิเปาชอบวอนฮยอกเพื่อนเลยจัดให้ ในขณะที่อิโมไม่ชอบวอนฮยอกมันจะฆ่ากูอยู่แล้ววว แต่วอนฮยอกในคอนทำกุกรี๊ดเกือบตาย ดังนั้น กุยอม กร๊ากกกกกก

ตอนลงไปรอทุกคนกลับโรงแรม อิมิ้นท์ยืนอยู่ข้างลิฟต์ตรงทางลาด ในมุมสูงมองชัดดี ดูทีละคนเดินผ่านไป อิเกิงเห็นกูยิ้มให้แล้วบะบาย อิมิ้นท์ยืนช็อคแดกอยู่ตรงนั้น ไม่คิดว่ามันจะเห็นอ่ะ เพราะตรงนั้นมีกันสามคน  =.= คือกุกะเพื่อน มันคงจำอิบ้านี่ได้ติดตาเลยแหละ แถมกุแต่งตัวคล้ายๆกันสามวันให้พวกมันจำได้เอา แต่ประทับใจรี่อ่ะ ขาจะเดินเข้าลิฟต์แล้วนะ ตอนแรกคิดว่าไม่เห็นกันแล้ว น้องเอี้ยวตัวออกมาแล้วไหว้พร้อมบะบาย อิแม่ยืนตรงนั้นช็อคเลยย ลูกก็จำแม่ได้ โอ๊ยยยย รักสามีกับคุณลูกเหลือเกินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

คืนนั้นเหนื่อย รอก้ไม่ออกมา ได้แต่กลิ่นบุหรี่คุณหานเกิงจากห้อง 1402 พอกุชะโงกหน้าลงไปหาปั๊ปรีบเข้าห้องทันที  หอยหลอดมากกกกกกกกกก เช้าวันต่อมาอิมิ้นท์โดดเรียนเกบข้าวของเสร็จไปนอนเล่นอยู่หอ รอก้ไม่ออกมาสักที ได้เหนแต่ตอนอัดรายการเสร็จแล้วมันเดินจะมาขึ้นลิฟต์กลับห้องอ่ะ เจอกันแค่หน้าลิฟต์กะเจอ คยูกะอุคที่ชั้นสิบสี่เพราะสตาฟฟ์เค้าลงชั้นนั้นพอดี อุคดูใกล้ๆหน้าตาดีเนอะ ฮ่าๆ อ่า วันจันทร์ตามได้ไม่เท่าไหร่เลยอ่ะ ไม่ได้เจอจะๆ

เจอจะๆก็ที่ร้านอาหาร ตั้งแต่รี่ อยุ่ในห้องน้ำเหมือนกัน ออกมาตามหลังลูกมาเลย เดินตามมาเลยอ่า จะเอาจดหมายให้ลูกลูกไม่หันนน โฮๆๆๆ ก็เลยรออีกรอบ อยู่ตรงหัวมุมพอดี ตอนอุคมาเข้าห้องน้ำอิมิ้นท์ก็ยืนตรงนั้นตอนแรกรีบผลักทรายเข้าไปหาอุคเพราะน้องจะให้ของ แต่การ์ดกัน เลยไปให้หน้าห้องน้ำแทน ตอนวอน คยู ด๊ง มาเข้า อิวอนมันหันมาบะบายแฟนคลับ กล้ามมันกระแทกหน้า  == ราวกับมันจะแก้แค้น ฮือออ เจบนะเว้ย

พออิเกิงเข้าบ้าง อินี่เหมือนคนสติหลุด ขนาดเกิงมันเดินเลี่ยงติดผนังแล้วนะ อิมิ้นท์ยังจะเดินเข้าไปหามันอีก การ์ดคงงง คนอื่นๆอินี่ยืนเฉย พออิเฮ่อเจ๋อนี่ออกมา อิมิ้นท์ปรี่คนแรก กร๊ากก ขอโทษนะหานเกิง T__T เค้าแค่คิดเถิง ได้แตะกล้ามแขนคุณแล้ว รู้เลยว่า.....

มันใช้หักคอคนได้จริงๆ T_______________________________T

กังฟูพี่ท่านคงน่าสยองมิน้อยแล

วันนั้นไม่ได้ไปส่งอ่ะ แค่ไปยืนส่งมันตรงรูขยะ เปิด we love Hajima กระแทกหน้าเป็นการส่งท้ายและกูจะได้กลับมาตายเสียที เฮ้อออออออออออออออ

เหนื่อยใจจริงๆเลย ตามเกิง แฮปปี้ คุ้ม สาทิฟาย แต่กูอยากได้รี่อ่ะ  =.=

อิเกิงชอลมันสองตัวเนี่ย พอเลย ชักจะรับไม่ไหวแระ หลังๆยิ่งเรต ตั้งแต่ยุ่น วันเกิด จนเถิงดุสิต

โอ๊ยยย อยากได้ sexy back!!

อ่านสือสอบแล้วครับ

ใครอ่านแล้วไม่เม้นท์ ไม่เล่าอีกแล้วน้า แบร่ >.<

เม้นท์แล้วเกิงจะรัก ฮีจะหลง เป้า~~~~

โอ๊ะ ขอบคุณพี่ปูนะฮะ สำหรับลายเซนต์จอง ยุนโฮ เขียนมือซะด้วยสิ >.< ดีใจจริงๆ มีตทีไร มาแต่ปั๊ม อันนี้เขียนมือ กร๊ากกกกกกก อิมิ้นท์ยังเอานิ้วมาถูๆกับเส้นปากกาเมจิกอยู่เลย อิอิ

ก็นะ ไว้ระบายอารมณืไปเรื่อย ปกติไดอารี่เราไม่มีใครกล้าเม้นท์ ไม่เข้าใจ เคาเตอร์วิ่งพรวดๆ แต่ไม่เม้นท์เลย กร๊าซซซ เม้นท์ได้ค่า มิ้นทืไม่กัด

เฮ้อ เพิ่งสอบเสร็จล่ะ ซัมเมอร์ของกู สองตัว กฏหมายและ Sex Ed เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณได้มาเรียวิชาเพศศึกษาที่จุฬาแล้วคุณจะรู้ว่า คำว่า "เพศศึกษา" ที่คุณรู้จักนั้นแท้จริงมันกว้างมาก แบบว่ามันเป็นเรื่องที่เราคิดว่าควรให้เด็กทุกคนเรียนนะ มันควรรู้จริงๆอ่ะ หลายอย่างมากที่เรียนไปให้ทั้งความรู้ ข้อคิด และเป็นการขู่ให้เรากลัวการทำอะไรไม่ดีไปในตัว แบบ เวลาเห็นสภาพคนเป็นโรค STD งี้ พวกเด็กที่เกิดมาเพราะผิดปกติงี้อ่ะ แถมได้ดูตอนคลอด ทำแท้ง สารพัด แบบ หลอนไปเลยย

คิดดูสิว่าหลอนจนแต่งเรตฟิควายไม่ออกอ่ะ กลัวอ่ะ กลัวเกิงกับฮีเป็นอะไรไปในชีวิตจริง T^T

ฮ้า ช่วงนี้ ก็ เรื่อยๆนะ ปั่นฟิคต่อไป เพราะต้องไปเปิดบูธ ปั่นสองเล่มนี้เสร็จ อิมิ้นท์พักยาววววว ไม่ทำแล้ววฟิคล่งฟิคเล่ม ต้องไปตามผู้ชายยย กร๊าซซซ

ตอนนี้กำลังวางแผนจะหนีแม่ไปเกาหลีปลายเดือน จะบินพร้อมที่รักคนที่สองและกลับมาพร้อมที่รักคนที่หนึ่ง นั่นหมายความว่ากูต้องขาดเรียนอาทิตย์หนึ่ง เอาวะ ยอมเว้ย อาทิตย์แรกคงไม่ค่อยมีไรหรอกมั้ง เฮ้ออออออ

แต่ปัญหาคือเงิน ทำไงจะหาเงินได้หลายๆหมื่น มีแต่ตังค์ค่าตั๋วแต่ไม่มีเงินอยู่อาศัย ไม่รู้ว่าพ่อจะยอมคุยกะอาควันให้มั้ยว่าให้เราไปอยู่ด้วยอาทิตย์หนึ่ง แต่ก็ไปรบกวนเค้านะเนี่ย แต่ทำไงได้ กูไม่มีตังค์ไป โฮ T___T

เหนื่อยอ่ะ ตามพวกมัน เหนื่อยจริงๆนะ ใจนึงก็คิดว่าอยากเรียนให้จบๆไปก่อน แล้วจะมาตามให้เต็มที่ อีกตั้งสามปีเนี่ยนะ ตลกแดกมากเลย ฮ่าๆๆ

แต่ว่า หนึ่งปีมันเร็วมากเลยรู้มั้ยทุกคน จำได้ว่ามาอัพไดอารี่ครั้งแรกที่สอตร์รี่ไทยนี่ก็ตอนปิดเทอม ม สอง ขึ้น ม สาม คิดดูสิ ตอนนี้จะขึ้นปีสองแล้วนะ

เราอยากตั้งใจเรียนน่ะ ตอนนี้เบนเข็มมาเรียนเกาหลีแล้ว ก็มีความสุขดี เรียนแล้วสนุกนะ และตั้งใจว่าจะต้องเก่งให้ได้ จบตรีแล้วเราก็ต้องไปต่อกฎหมายที่เมกา เสร็จแล้วก็ต้องไปต่อเกาหลีอีก อ๊ากกก ชีวิตกูจะเรียนอะไรนักหนาวะ แต่เอาวะ เพื่ออนาคตและเงิน

อ.คนเกาหลีบอกว่า เป็นพยอนโฮซาที่เกาหลีรวยมากกกกกกกกกกกกกกก รวยที่สุดในเกาหลีแระ อิมิ้นท์ได้ฟังหูผึ่ง อยากทำ แฮะๆๆ ยังไงก็จะไฟท์วะ ทงบังเอสเจ อย่ามาย่อยๆได้มั้ย ตังค์จะหมด T____T ให้กูเรียนจบก่อนนะ

เฮ้อ คิดเหมือนกันนะ ถ้าวันนึงพวกมันเลิกดังแล้ว จะไปชอบวงไหนมั้ย ตอนนี้ก็ไม่ได้ชอบใครเป็นพิเศษอ่ะ ถ้าจะตามจริงๆคงเป็นมุนบินอ่ะ กร๊ากกก ลูกชายย แบบ เห็นแล้วชอบจริงๆนะ มุนบินอ่ะ ถึงชั้นจะเป็นป้าแก่ก็ตามตอนที่ได้ตามน้องแต่ชั้นยอมว่ะ กร๊าซซ

กับยุนโฮ ไม่เคยหวังว่าจะได้อะไรอ่ะ แต่กับหานเกิง เราหวังไว้มาก และเราไม่ชอบการผิดหวัง เรารู้แค่ว่าเรายังมีโอกาสอีก ก็ได้แต่รออ่ะ เกิง.....มิ้นท์ไม่ยกตำแหน่งนี้ให้ใครเด็ดขาด....

เฮ้อ จะว่าไปเกิงก็จะดีกับแฟนคลับหางแถวอย่างเรานะ เวลาจะให้อะไรพวกแอดมิน เกิงเค้าไม่เคยลืมเราเลยอ่ะ เรารู้สึกดีอ่ะ เกิงเค้าจะให้พวกแอดมินฝาก"ของ" ที่ได้กันมาถึงเราด้วย เราดีใจนะ ที่ได้อะไรจากเกิง บางทีก็ยังคิดว่า เราจะพยายามอะไรไปมากมายทำไม เพราะที่เป็นอยู่ก็ดีแค่ไหนแล้ว

แต่รุปเกิงจากกล้องเกิงอ่ะ เกิงหล่อโคตรรรรรรรรรรรรรรเลยอ่ะ >w< อิมิ้นท์คลั่งงงงง กร๊าซซซซ วันหลังขอรูปกับคิม ฮีนะคะเกิงงงงงงงงงง อร๊ายยยยยยย

ขอประกาศเลยว่า กูเป็น"ฮันชอล" เพราะ ฮันเกิงนี่แหละ ไม่ใช่ใครที่ไหนเลยนะ!! เพราะมันนั่นแหละ ชอบทำอะไร ชอบบอกอะไรให้รู้นัยๆ โอ๊ยยยยย แล้วแบบนี้จะไม่ชอบได้ไง! คือ มิ้นท์ถือคติที่ว่า คนที่กูรัก รักใคร กูก็ต้องรักคนนั้น

เด็กฮันชอลหลายคนอึ้งๆนะที่รู้ว่าแต่ก่อนเราไม่ชอบคิม ฮีชอลมากกก เพราะฮีชอลชอบมายุ่งกับเกิง พูดง่ายๆ เราอิจฉาฮีชอลที่เขาได้เป็นเพื่อนที่พิเศษของเกิง เป็นคนพิเศษจริงๆ แต่ความอิจฉาของเรามันมีขอบจำกัดที่จะคิดแล้วปรับมายอมรับ ไม่เหมือนคนบางคน ที่อิจฉาฮีชอล เลยพยายามหลอกตัวเอง

เราก็ไม่อยากจะสเปซิฟิคลงไปนะ แต่ใครคิดอะไรยังไงก็คงรู้ตัวเองดี แต่อย่างที่บอก เท่าที่เราเห็น รู้ และได้รับมา มันก็มากเกินพอแล้ว

เราจะไม่บ้าไปว่งประกาศปาวๆเหมือนมนุษย์บางจำพวกที่สนับสนุนอะไรบ้าบอๆคอแตกของเค้าว่าเรียวเหลือเกิน อยากจะเรียวก็เรียวไปค่ะ อิชั้นไม่ว่า ไม่ต้องมาถามนะว่าฮันชอลเรียวหรือเปล่า รู้ไว้ซะว่า "เพราะรักแท้มันไม่มีทางตายจากไป" แล้วกูก็เบื่อนัก กูพิม Forever หน่อยก็หาว่าลอก กูจะบอกว่า ฮันชอลน่ะ it's not forever but it's ALWYS เว้ย แหกตาอ่านซะ

เบื่อพวกมนุย์จิกกัด ขี้อิจฉา วันนาบี พยายาม ชอบใส่ร้าย นินทา มึงจะทำเหี้ยไรก็ทำไปเหอะ กูไม่ว่า อย่าให้กูรู้ก็พอ ไม่งั้นมึงได้กราบตีนกูแน่ บอกแล้วว่ากูแรง กูยอมรับ

รู้มั้ยว่าการเข้ามาอยู่ในสังคมแบบนี้มันทำให้เราต้องปรับตัวเองขึ้นเยอะ ต้องทำตัวให้แกร่ขึ้นเยอะ จะมาเป็นเจ้มิ้นท์ที่แสนดี ยอมทุกคนไม่ได้หรอก บางเรื่อเราก็ต้องตัดสินใจ ต้องยอม ใครจะด่าเหี้ยไร ช่างแม่ง ทีใครทีมัน กูได้ของกู กูพอใจแล้ว

เฮ้อ เรื่องไปกินข้าวกับแม่เกิงนั่นก็อีกเรื่อง ถ้ากุได้ไปจริง กูคงตกเป็นขี้ปากชาวบ้านอีกนาน ดีนะวันนั้นกูติดสอบ และถ้ากูจะบินไปปักกิ่งเพียงแค่ทานอาหารกับม๊า แล้วบินกลับมาเรียน ม๊ากูที่ไทยได้ฆ่ากูตายพอดี แต่ต้องยอมรัว่าเหตุการ์ครั้งนี้ทำเอาอึ้งกับหานเกิงจริงๆ ไหนจะต้องขอบคุณม๊าเกิงอีก ทั้งๆที่ตอนแรกคุยกันไว้ว่าเกิงจะมาด้วย แต่พอดีเกิงเค้าติดซ้อมคอนเลยไม่ได้มา คิดดูสิ ถ้าเกิงมาแล้วเราได้ไป ?

เฮ่อ....คงโทษจิกกัดอีกนาน ไม่เข้าใจมนุษย์โลก ทำไมต้องอิจฉา...ทำไม....

แต่แปลกนะคะ คนที่เกิงกับม๊าเชิญไปทานข้าวที่เป็นแอดมินเกิงบอร์ดละคนเนี่ย ไม่เห็นจะมีพวก ซ ฮ เลย เห็นแต่ เกิงชอลกันถ้วนหน้า ไม่ก็เกิงโอนลี่ อิมิ้นท์มีความสุข กร๊าซซซซซ รู้สึกดี ที่อยากจะบอกให้คนบางพวกรู้ซะบ้าง ว่า แม้คุณจะจับอะไรยัดให้เขา แต่บางอย่างคนอย่างฮันเกิงก็เลือกเป็นนะคะ.... ^^

กร๊าซซซ แพล่มมานานแล้ว

อ้อ คนที่เม้นท์ ขอบคุณน้าค้า เหนแฟนฟิคตามมาหลายคนเลย แฮะๆๆ

ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่านฟิค อย่าลืมติดตามเรื่องต่อๆไปน้าค้า ขอบคุณค่า ^^

P.S. Happy Birthday To you Zunn!!!! Now You're 19 years old.!!!

แซงงิลซุกกาฮัมนิดา~~~~~ กูขอให้มึงได้เจอโคยาม่านะเว้ยยย กร๊ากกกกกกกก กูรักเมิงนะเพื่อนรักกกกกกกกกกกกก

กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ กูขอให้เมิงประสบความสำเร็จเร็วๆนะ กร๊าซซซซ ไปเป็นหมอฟันประจำตัวกูนะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

กูคิดเถิงเมิงจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อ๊ากก กูอยากเจอเมิงงง อร๊ายย อายจังเลยยยยยยยย 

ตอนนี้ก็จบปีหนึ่งแล้ว โย่ว!!! ชีวิตชั้น = = ผ่านมาหนึ่งปีที่จุฬาเรียนอะไรไปเยอะมากกกกกกกกกกกก แต่ด้วยความโง่ส่วนตัวของอิมิ้นท์ เกรดจึงเน่าไปโดยปริยาย ฮ่าๆ

ตอนนี้กำลังลัลล้า เพราะว่าได้ขึ้นเอกแล้ว กระผมได้เรียนอักษร เอกอังกฤษอย่างที่หวังแล้วครับ!! โฮะๆๆ เป็นไปตามแผนชีวิตของอิมิ้นท์เด๊ะๆๆๆ

ปิดเทอมนี้ก็ยังต้องเรียนอยู่ ฮ่าๆๆ ลงซัมเมอร์ไปสองตัว พระเจ้าช่วยมากที่ไม่เด้ง สุดๆ คนอื่นเด้งกันหมด บางคนเด้งบางวิชาอิมิ้นท์ไม่เด่งเลย แฮปปี้จริงๆ เพราะว่าปีหน้าอิมิ้นท์จะแรดไปเมกาอีกรอบ ดังนั้นซัมเมอร์จะไม่ได้ลง แง่มๆๆ อยากกลับเมกาโว้ยยยย

เอาเถอะตอนนี้ก็ได้เอกอิ๊งแล้วและเราก็โทเกาหลี โฮกกก ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าชีวิตจะผกผันเข้ามาพัวพันกะพวกเกาหลี ไม่เค๊ยไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมากลายเป็นแบบนี้ เพราะยุนโฮคนเดียวแท้ๆ กร๊ากกกก

ที่เรียนโทเกาหลี ก็บอกได้เลยนะว่ามิ้นท์ทำเพื่อยุนโฮ แม้ว่าอยากจะเรียนจีนเพื่อเกิงก็เถอะ แต่เพราะหลักสูตรที่คณะไม่เอิ้อให้เรียนโทจีนอ่ะ มิ้นท์เลยเรียนเจนแลงค์จีนแทน เกิงเว้ยย ไม่ใช่เค้าไม่อยากพูดกะตัวเองได้นะ แต่ความรู้เก่าที่มีมันไม่ช่วยไรเลยว่ะเกิงง โฮๆๆๆๆ

สำหรับแฟนๆฮันเกิงตอนนี้มิ้นท์จดโดเมนบ้านเป็น www.hankyungclub.com แล้วน้า แฮ่ๆ สามารถเข้าบ้านผ่านลิ้งค์นี้ได้เลยจ้า อิอิ

มาว่ากันเรื่องงานช่วงปิดเทอม อิมิ้นทืปั่นฟิคตาแหก คลอดไปแล้วทั้งหมด สามเล่มถ้วนเล่มที่สี่วางเดือนหน้า กำลังหาเรื่องทำเล่มที่ห้าวางเดือนถัดไป กร๊ากก

เมื่อวันที่ 23 มีนาที่ผ่านมาก็มีมีตติ้งครั้งที่ 2 ของบอร์ดฮันชอล เป็นงานฮันนีมูน ขอบอกว่างานนี้ NC17 ทั้งงาน แบบเลือดไหลไม่ไหวแล้วว กร๊ากก ไหนจะทั้งรูปจริงไฟล์จริงของฮันชอลที่เรียกเลือดไม่ไหวแล้ว โอพีวีของผมก็ไหลเป็นทางเลย โฮะๆๆ โคตรๆ ไหนจะเรื่องสวีตๆของพวกเขาอีกล่ะ ฟังกันแล้วตายกันไปข้าง เอิ๊กส์

มีความสุขลัลล้าจั คิดถึงเกิงแฮะ ยุนโฮละไว้ในฐานที่เข้าใจ เจอกันบ่อยมากตั้งแต่ปลายปี = = เฮ่อ อยากเจออิเกิงเว้ยย ตอนวันที่แม่เกิงชวนไปทานข้าวก็ไม่ได้ไปด้วย แต่เกิงก็บอกว่าไม่เป็นไร โอกาสหน้ายังมี เกิงค๊า โอกาสหน้าอิมิ้นทืไปแน่ๆ อิอิ จะเอาอะไรไปฝาก โฮะๆๆๆๆๆ แกเปิดแล้วแกอึ้งแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ

อ่า ตอนนี้ใครก็ตามที่สนใจสั่งิคเรื่อง Savagely Madden [HanChul : PG-15-NC-23] ก็อย่าลืมเข้าไปสั่งในบอร์ดฮันชอลเน้อ ใกล้หมดแย้ว >.<

ส่วนใครอยากอ่านฟิคเรียว เรื่องราวจริงๆของฮันเกิงและฮีชอล ก็เชิญอ่าน Serendipidity I & II Project สั่งได้ที่บอร์ดเช่นกันค่า

http://hannieheenim.forumer.com ค่า กดเข้าไปสั่งฟิคได้เลยค่า ^______^

นัดรับฟิควันที่ 26 เมษายน 2551 เวลา 13.00 น. ที่เชสเตอร์ ชั้นสอง มาบุญครองนะค้า

แล้วก็ทางบอร์ดจะไปเปิดบูธงาน I love Korea ที่ อันเดอร์กราวน์ สถานีรถไฟใต้ดินจตุจักร ในวันที่ 31 พฤษภาคม 2551 ค่า วันนั้นก็รับฟิคได้อีกรอบแล้วก็มีฟิคอีกเล่มวางค่า ^^

ไม่ได้อัพไดเสียนาน มาแวะๆนิดนึงละกัน ไปปั่นฟิคต่อแระ โฮะๆๆๆๆ

บะบายค่าทุกท่านน